Mijn struggles met een boek schrijven

Als er iets op mijn bucket list staat is het het schrijven van een boek. Dit is iets wat ik altijd al heb gewild. Het genre is steeds met mijn leeftijd mee gegroeid. Want ja je eigen leeftijds is het leukst en makkelijkst om over te schrijven. Maar ja het daadwerkelijk schrijven is moeilijker dan het lijkt. Iedereen kan zeggen dat die een boek wil schrijven, maar er zijn denk ik maar heel weinig mensen die het ook echt doen, laat staan gepubliceerd krijgen.

SAM_2493.JPG

Mij is het in ieder geval nog nooit gelukt. En ik begin steeds meer te twijfelen of het me gaat lukken. Ik heb al zo vaak een nieuw document geopend en vervolgens niet meer dan 2 kantjes geschreven en er nooit meer naar omgekeken. Een van de problemen is denk ik dat ik niet achter mijn ideeën sta. Ik verzin wat, ik schrijf 500 woorden en ik ga nooit verder. Want ik vind het idee niet goed genoeg om verdere uitwerking te proberen.

Lees meer »

Advertenties

Het zijn van een Fangirl

Het zijn van een fangirl heeft heel veel kanten. De meeste bekende kant zijn toch wel de meiden die van bepaalde artiesten fan zijn en wat hun gedrag is bij concerten. Maar dat is helemaal niet de manier waarop ik fangirl. Ik fangirl het liefste vanuit mijn slaapkamer. Ik fangirl niet echt over muziek (hoewel ik wel ontzettend kan genieten van muziek), nee ik fangirl over series, boeken en films.

Afbeeldingsresultaat voor fangirl

Het zijn van een fangirl houdt heel erg algemeen in dat je ergens geobsedeerd mee bent. Dit hoeft dan niet meteen betekenen dat je nergens anders meer aan kunt denken, want dat is wat mij betreft de ergste gradatie. Nee voor mij ben je een fangirl als je over wat dan ook heel erg enthousiast bent en dat wilt uiten. Of dat nou online is of dat je net als ik af en toe gewoon als een idioot gedraagt omdat je zo enthousiast bent. Deze bovenstaande quote is daarom zo perfect.

Lees meer »

Van serieverslaafde naar zwaar achterlopen

Een van mijn favoriete bezigheden is series kijken. Iets wat bij mij eigenlijk al van jongs af aan speelt. Vroeger waren nickelodeon en het toen nog bestaande jetix de zenders die ik het liefste keek. Series die daar te zien waren ging ik eerst zelfstandig in het engels kijken, in plaats van de nagesynchroniseerd op tv en vanaf mijn 14e begon ik ook echt met het kijken van ‘grote mensen series’. Of aan tieners gericht dan, maar voor mij was het op dat moment voor grote mensen.

Toen ik daarmee begon was ik niet te houden. Het begon bij Glee, ik bleef 4 dagen in bed liggen om alle tot dan toe bestaande afleveringen te kijken. Daarna kwam Gossip Girl, maar na 2,5 seizoen had ik dat eigenlijk wel weer gezien. Maar toen ik op een dag met mijn ouders mee ging naar kennissen kwam ik in aanraking met The Vampire Diaries. De dochter van de kennissen was het aan het kijken en vroeg of ik mee wilde kijken. Ik verveelde me en besloot dat het geen kwaad kon. Nou achteraf gezien kon dat het wel. Ik vond het allemaal super spannend en bleef de avonden daarna langer op om verder te kunnen kijken. Het werd zelfs zo erg dat ik me een dag heb ziek gemeld om verder te kunnen kijken.

Vanaf toen begon ik meer series te volgen, keek ik ook veel opnieuw en werd ik door mijn vrienden benoemt als de serieverslaafde. Ik was ook vaak de persoon die iets als eerste keek en daarna andere er mee aanstak. Het klopte ook wel, want ik vond het ook heel leuk. Alleen verkoos ik kwantiteit over kwaliteit. Veel series te gelijk en nieuwe afleveringen keek ik bijna altijd onder de les omdat ik niet kon wachten, maar daardoor krijg je toch maar de helft mee. Als ik eerste uur vrij had, stond ik als gewoon normaal op, om de nieuwe aflevering te kunnen kijken. Als ik nu terug denkt was het ook meer een drang om de eerste te zijn, dan dat ik echt zo graag wilde kijken (maar dat speelde toch ook wel mee).

Lees meer »

3x afrijden is scheepsrecht

Na veel moeite, tijd en ook een hoop geld te hebben besteed is het me eindelijk gelukt! Ik heb mijn rijbewijs gehaald! Het is voor mij geen makkelijke weg geweest, want ik heb 3 keer examen gedaan. De eerste twee keer ben ik gezakt en nu de derde keer is het me gelukt! Maar hoe is dat nou om toch 2 keer te zakken?

Als eerste lijkt het me handig om te melden dat ik nooit echt een natuurtalent ben geweest in autorijden en dat het me allemaal maar moeizaam is afgegaan. Autorijden is gewoon iets wat ik echt moeilijk vind. Ik ben iemand die niet kan multitasken en dat zou je bij auto rijden goed van pas komen (als je het wel kan). Niet omdat je dan ondertussen ook nog op je telefoon kan, nee dat absoluut niet, maar omdat je meerdere dingen tegelijk moet doen bij autorijden. Je hebt schakelen, kijken, sturen, het voetenwerk en dan ook nog blijven nadenken. Als dat allemaal niet goed op elkaar is afgestemd, is autorijden gewoon gevaarlijk. En dat op elkaar leren afstemmen heeft bij mij lang geduurd. Ik moest dit allemaal in een veel te korte tijd doen, omdat de bocht er dan al was. En het rustiger aan doen, wat gewoon de oplossing is, dat deed ik niet.

Lees meer »

Achttien Jaar

Op 18 november 1996 kwam er om 16.02u een nieuw klein meisje ter wereld. Haar ouders waren dolgelukkig met de komst van hun tweede kindje en een meisje dit maal. En na een nachtje in het ziekenhuis mochten ze met sneeuw naar huis toe. Haar broer vond het maar niks en vroeg zich af wanneer het meisje weer weg zou gaan, maar dat gebeurde niet.

Langzaam aan leerde het meisje om te praten, te lopen, zelfstandig te kunnen plassen en meer. Ook steeds werd ze een beetje groter. Toen brak de dag aan dat ze voor het eerste naar school mocht, heel verlegen begon het, maar ze voelde zich steeds meer op haar gemak, wat resulteerde in een vriendje in groep 2.

Thuis was ze het liefste met haar barbies aan het spelen, tv aan het kijken of aan het gamen. Op school had ze een beste vriendin, wat voor haar genoeg was. En ze was vaak te vinden bij haar opa en oma. Ze bleef groeien en leren. Tot ze op een gegeven moment 12 jaar was en ze haar weg maakte naar het Vwo. Samen met een klasgenootje van de basisschool fietste ze elke dag een half uur heen en een half uur terug. Op school leerde ze heel veel nieuwe lieve leuke mensen kennen.

Tijdens deze jaren is het meisje geworden wie ze vandaag is, een meid die helemaal op haar plek zit, gelukkig is en heel veel wijzer is geworden.

Vandaag is dit meisje 18 jaar geworden. En dat meisje dat ben ik!

Met veel plezier ga ik nog steeds naar school waar ik al 6 jaar dezelfde lieve vrienden heb, ben ik nog steeds vaak bij mijn opa en oma, heb ik een hele hechte band mijn broer en kan ik niet zonder mijn ouders.

Volwassen ben ik nog niet, want ik ben nog lang niet zelfstandig. Maar volwassen zal ik ook nooit voor 100% worden, er zal altijd iets kinderlijks in mij blijven zitten. Wel krijg ik steeds verantwoordelijkheden; zo moet ik nu zelf zorgverzekering betalen en ga ik volgend jaar studeren. In sommige dingen word ik wel volwassener en dat moet ook wel, maar met lang niet alles

Verder wil ik nog even kwijt dat ik toch wel erg gelukkig ben! Natuurlijk heeft ook mijn leven ups en downs, maar over het algemeen zijn de ups groter dan de downs. Zoals ik al zei ben ik heel blij met iedereen die dicht bij me staat maar ook met hoe mijn leven verder gaat. Op school gaat het goed, want over mijn cijfers mag ik zeker niet klagen en ik heb genoeg leuke dingen om te doen en naar uit te kijken. Bloggen is daar zeker een van, ik ben nog steeds erg blij dat ik mijn blog ben begonnen.

Vandaag ga ik vieren met mijn lieve vrienden en in het weekend vier ik het nog voor familie.
X Renate

Droom die niet uitkomt

Het is mij al zo vaak overkomen, dat ik een van mijn idolen heb ontmoet in mijn dromen. Dat ik met ze praat, beste vrienden word en met ze op de foto ga. Als ik dan wakker word ben ik aan de ene kant heel erg teleurgesteld, zo van neeeeeee de foto en het contact is niet echt (ik heb al sinds mijn 12e de droom om een foto met een idool op social media te kunnen delen, don’t ask me why, maar dat is nog nooit gelukt). Maar naast de teleurstelling heb ik tegenwoordig ook het gevoel van niet alweer, want dit is me al zo vaak overkomen. De opzet van deze dromen is hetzelfde. Ik ben op een openbare gelegenheid, en op de een of andere manier doe of zeg ik iets wat de aandacht trekt van mijn idool. En daarna wordt er een foto gemaakt en raakt ik in dieper contact met hem of haar.

Vannacht (eigenlijk vanochtend) had ik weer zo’n droom. Deze keer was Demi Lovato aan de beurt. Lees meer »