3x afrijden is scheepsrecht

Na veel moeite, tijd en ook een hoop geld te hebben besteed is het me eindelijk gelukt! Ik heb mijn rijbewijs gehaald! Het is voor mij geen makkelijke weg geweest, want ik heb 3 keer examen gedaan. De eerste twee keer ben ik gezakt en nu de derde keer is het me gelukt! Maar hoe is dat nou om toch 2 keer te zakken?

Als eerste lijkt het me handig om te melden dat ik nooit echt een natuurtalent ben geweest in autorijden en dat het me allemaal maar moeizaam is afgegaan. Autorijden is gewoon iets wat ik echt moeilijk vind. Ik ben iemand die niet kan multitasken en dat zou je bij auto rijden goed van pas komen (als je het wel kan). Niet omdat je dan ondertussen ook nog op je telefoon kan, nee dat absoluut niet, maar omdat je meerdere dingen tegelijk moet doen bij autorijden. Je hebt schakelen, kijken, sturen, het voetenwerk en dan ook nog blijven nadenken. Als dat allemaal niet goed op elkaar is afgestemd, is autorijden gewoon gevaarlijk. En dat op elkaar leren afstemmen heeft bij mij lang geduurd. Ik moest dit allemaal in een veel te korte tijd doen, omdat de bocht er dan al was. En het rustiger aan doen, wat gewoon de oplossing is, dat deed ik niet.

Dus ja ik heb gewoon meer tijd nodig gehad om alles te leren, maar ook waren er wel wat andere onhandigheidjes. Als eerste dat ik mijn theorie eigenlijk pas te laat heb gehaald. Ook dat ik heel vaak te laat was met lessen inplannen waardoor ik een langere tijd niet kon lessen en dat als ik les had, mijn instructeur altijd te laat kwam (meestal 10 tot 15 min). Maar goed ik kon nu lessen bij mijn oom en dat vond ik dan wel weer fijn, omdat ik bij een bekende in de auto zat.

Oorspronkelijk zou ik al eind januari gaan afrijden, maar dat hebben we uitgesteld omdat ik er dan absoluut nog niet klaar voor zou zijn. Dus 10 maart was de datum dat ik mijn eerste examen had. Ik liep het al tijden rond te bazuinen en deelde mijn zenuwen met iedereen. Ook al hoopte ik natuurlijk te slagen, was ik er ergens van overtuigd dat ik ging zakken. Pas toen de lessen vlak voor het examen wat beter gingen kreeg ik hoop dat ik zou slagen. Er was alleen nog een dilemma: een paar dagen voor mijn examen had ik net mijn bril gekregen en daar was ik nog totaal niet aan gewend. De dag voor het examen reed ik met bril en dat ging echt super slecht! Dus toch maar afrijden zonder bril.

Poging 1:
Ik moest vroeg in de ochtend examen doen. Om 7 uur werd ik opgehaald en had ik nog een lesje. Dit ging wel redelijk. Het examen zelf ging niet goed genoeg. Ik had wat stomme fouten gemaakt en mijn kijkgedrag was niet goed genoeg. Ik had geen idee of ik gezakt of geslaagd was. Het was voor mijn gevoel echt 50/50. Of het was niet goed of ik kreeg het voordeel van de twijfel. Onderweg naar huis belde ik mijn moeder en moest ik huilen, ik wilde er gewoon klaar mee zijn. Na goed uitgehuild te hebben, ging ik gewoon naar school toe. Toen kwam het vervelendste deel, vertellen dat je bent gezakt. De een wist het en vroeg erna en de ander vroeg zich af waar ik de eerste paar uur was geweest en ook kreeg ik berichtjes van nieuwsgierige familieleden. Allemaal heel lief bedoelt, maar eigenlijk wilde ik het allemaal niet vertellen. De reacties “helaas de volgende keer beter” die waren nog wel te doen. Maar het moment dat ik “aww” hoorde, kon ik bijna weer janken.

Poging 2
Ik wilde voor mijn 2e keer examen doen, graag nog afrijden voor mijn schoolexamens begonnen. Uiteindelijk werd 8 mei de nieuwe datum, achteraf toch iets te dicht op de examens waardoor mijn stresspeil al aardig hoog was. Na het lessen weer op te pakken en nog steeds met goede en slechte lessen te hebben gereden, was het weer tijd om af te rijden. Ik was weer bloed nerveus. Wat bij deze keer wel al anders was, ik had nu heel weinig mensen ingelicht. Alleen mijn familie en een paar vriendinnen wisten de datum dat ik af moest rijden. Deze keer afrijden ging al een stuk beter dan de vorige keer. Sowieso was de examinator al veel fijner. Maar toch was het nog steeds het kijkgedrag dat niet goed genoeg was. Weer gezakt. Weer vertellen dat het niet is gelukt. Ik heb niemand gebeld. Waar ik de eerste keer mijn moeder op de terug weg al had ingelicht, kon ik dat deze keer niet. Ik stond gewoon huilend voor de deur en ze wist hoe laat het was. Ik had ook verder helemaal geen zin om het mensen te vertellen. Dat mocht mijn moeder doen. Ik heb alleen nog mijn vader gebeld en verder heb ik niks van me laten horen. Van familie kreeg ik weer vragende berichtjes en die heb ik gewoon beantwoord en de vriendinnen die het wisten, vroegen niks. En ik had ook geen zin om het te vertellen. Het maakte me niet uit of ze er nou bewust niks van zeiden of het gewoon waren vergeten, want ik hoefde niks te zeggen.

Poging 3
Na mijn 2e examen stelde mijn oom / instructeur voor dat ik de volgende keer misschien een faalangst examen zou willen doen. Na wat denken leek me dat wel wat, de druk wordt wat minder en je mag wat fout doen en tijd nemen. Dus mijn 3e keer werd een faalangst examen. Vooraf had ik nog 3 lessen van 2 uur, die nog steeds niet helemaal soepel verliepen. Deze keer had ik vrijwel niemand ingelicht over de datum. Iedereen die er naar vroeg gaf ik een vaag antwoord en zo wisten maar heel weinig mensen het. Alleen mijn ouders, broer, opa en oma. Dat gaf wel een fijn gevoel, want dan zou ik niet nog een keer door dat hele scenario hoeven gaan. Maar dat was gelukkig helemaal niet nodig. (Ik kan nu de spanning wel gaan opbouwen, maar aan de titel kan je al zien dat het de 3e keer is gelukt). Voordat ik de auto instapte was ik al een stuk rustiger en alles verliep goed genoeg. Nog steeds niet vlekkeloos, maar wat ik heb geleerd tijdens al mijn lessen is dat je als je je rijbewijs hebt je dan pas echt gaat leren rijden. Ik denk wel dat ik het zonder faalangst examen niet had gehaald.

Ik ben heel blij dat ik het eindelijk heb gehaald. Niet omdat ik nu mag gaan rijden zonder les te hebben, maar omdat ik geen les meer hoef te hebben. Ik was er eigenlijk voor mijn eerste examen al klaar mee. Het elke keer moeten wachten, weer later thuis zijn omdat de gene die je thuis brengt niet door rijdt en natuurlijk dat ik geen extra geld hoef te betalen. Het is voor mij zeker niet goedkoop geweest om mijn rijbewijs te halen. Natuurlijk vind ik het wel leuk dat ik nu ook zelf mag gaan rijden. Maar ik ga het wel rustig opbouwen, want ik ben nog steeds een beginner! Nog een paar daagjes wachten tot ik het rijbewijs ook echt heb en dan is de weg toch weer wat onveiliger 😉

X Renate

Advertenties

Een gedachte over “3x afrijden is scheepsrecht

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s