Achttien Jaar

Op 18 november 1996 kwam er om 16.02u een nieuw klein meisje ter wereld. Haar ouders waren dolgelukkig met de komst van hun tweede kindje en een meisje dit maal. En na een nachtje in het ziekenhuis mochten ze met sneeuw naar huis toe. Haar broer vond het maar niks en vroeg zich af wanneer het meisje weer weg zou gaan, maar dat gebeurde niet.

Langzaam aan leerde het meisje om te praten, te lopen, zelfstandig te kunnen plassen en meer. Ook steeds werd ze een beetje groter. Toen brak de dag aan dat ze voor het eerste naar school mocht, heel verlegen begon het, maar ze voelde zich steeds meer op haar gemak, wat resulteerde in een vriendje in groep 2.

Thuis was ze het liefste met haar barbies aan het spelen, tv aan het kijken of aan het gamen. Op school had ze een beste vriendin, wat voor haar genoeg was. En ze was vaak te vinden bij haar opa en oma. Ze bleef groeien en leren. Tot ze op een gegeven moment 12 jaar was en ze haar weg maakte naar het Vwo. Samen met een klasgenootje van de basisschool fietste ze elke dag een half uur heen en een half uur terug. Op school leerde ze heel veel nieuwe lieve leuke mensen kennen.

Tijdens deze jaren is het meisje geworden wie ze vandaag is, een meid die helemaal op haar plek zit, gelukkig is en heel veel wijzer is geworden.

Vandaag is dit meisje 18 jaar geworden. En dat meisje dat ben ik!

Met veel plezier ga ik nog steeds naar school waar ik al 6 jaar dezelfde lieve vrienden heb, ben ik nog steeds vaak bij mijn opa en oma, heb ik een hele hechte band mijn broer en kan ik niet zonder mijn ouders.

Volwassen ben ik nog niet, want ik ben nog lang niet zelfstandig. Maar volwassen zal ik ook nooit voor 100% worden, er zal altijd iets kinderlijks in mij blijven zitten. Wel krijg ik steeds verantwoordelijkheden; zo moet ik nu zelf zorgverzekering betalen en ga ik volgend jaar studeren. In sommige dingen word ik wel volwassener en dat moet ook wel, maar met lang niet alles

Verder wil ik nog even kwijt dat ik toch wel erg gelukkig ben! Natuurlijk heeft ook mijn leven ups en downs, maar over het algemeen zijn de ups groter dan de downs. Zoals ik al zei ben ik heel blij met iedereen die dicht bij me staat maar ook met hoe mijn leven verder gaat. Op school gaat het goed, want over mijn cijfers mag ik zeker niet klagen en ik heb genoeg leuke dingen om te doen en naar uit te kijken. Bloggen is daar zeker een van, ik ben nog steeds erg blij dat ik mijn blog ben begonnen.

Vandaag ga ik vieren met mijn lieve vrienden en in het weekend vier ik het nog voor familie.
X Renate

Advertenties

Een gedachte over “Achttien Jaar

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s